Toen ik nog thuis woonde, wist ik God wel te vinden. Maar door de vakantie was mijn routine en ‘normale’ leventje al een beetje overhoop gegooid. Drie weken zonder routine. En dan land je in Noorwegen, een compleet nieuw hoofdstuk, een plek waar je nu je leven mag gaan opbouwen.
Je kent niemand. Maar ik ging, want ik wist: dit is de weg die ik nu mag gaan bewandelen. Met niet veel meer dan een koffertje en een hoop vertrouwen op mijn Hemelse Vader begon ik sterk aan mijn nieuwe leventje. Een nieuwe routine in alles. Voor mezelf zorgen kreeg een nieuw niveau, want ik had nog nooit op mezelf gewoond, laat staan in een vreemd land.
Dus elke dag deed ik mijn best om hier goed mee om te gaan. Ik startte met Bijbellezen tijdens mijn ontbijt. Het ging stroef, de ene dag beter dan de andere. Dat kwam ook omdat ik niet het idee had dat ik het ook echt opsloeg. Maar een van de belangrijkste lessen was dat ik niet alleen door dit leven heen kan, dus al helemaal niet als ik in een nieuwe stad mijn leven probeer op te bouwen.
Voordat ik aankwam, wist ik: ik ga een kerk willen hebben. Zonder een kerk en de community van een kerk gaat dit heel zwaar worden. Dus een paar maanden voor ik aankwam waren mama en ik al aan het zoeken. We hadden verschillende mensen om tips gevraagd en we waren zelf ook gaan zoeken op internet. We vonden verschillende kerken, maar de conclusie was: je moet maar gewoon gaan kijken waar je je thuis voelt.
Toen ik die eerste zaterdag met een andere christelijke meid sprak en ze vroeg of we samen naar de kerk konden gaan, wist ik: ik ga jou meenemen naar een kerk die ik gevonden heb. Dus daar gingen we op zondag om drie uur ‘s middags. Toen ik dat voor het eerst zag staan op de website keek ik ook even op. Een kerk om drie uur ’s middags, zo gek. Nu vind ik het wel lekker, rustig je zondag beginnen en dan later op de dag ook nog lekker naar de kerk.
Maar wat een dienst was dat zeg. Hoewel het onwennig was, zoals het kan zijn wanneer je voor het eerst in een nieuwe omgeving komt, voelde het wel echt als thuiskomen. Van het warme welkom van alle mensen tot de heerlijke aanbidding. Hoewel de eerste paar stappen in de nieuwe kerk gek voelden, bracht God nu al zo’n zegen door Zijn mensen daar. Hoe mooi is het dat, ondanks je op een nieuwe plek bent, een nieuwe stad, een nieuw huis, God nog steeds dezelfde is.
Ik merkte God heel sterk tijdens mijn verjaardagsweekend. Hij openbaarde Zichzelf zo sterk terwijl ik gewoon met mijn ouders aan het kletsen was. We hadden het over mijn verjaardag en hoe twee prachtige meiden, die ik nu al mijn vriendinnen mag noemen, ons hadden uitgenodigd om bij hen te gaan eten. Ik vond het lief, maar wist ook niet heel goed hoe ik ermee om moest gaan. Waarom zou iemand ons uitnodigen op mijn verjaardag? Hoe kan ik hierop ingaan? Daar spraken we over, en we kwamen tot de conclusie dat er, ondanks dat het misschien vreemd voelt, mensen zijn die je willen dragen, die je willen dienen in het seizoen waar je nu in wandelt. Ze willen samen met jou door het leven lopen, zonder dat iemand aan de relatie ten onder gaat.
God gaf me deze mooie meiden om mij wat te leren, om mij te laten zien wat Hij voor mij heeft klaarliggen. Soms heb je gewoon een reminder nodig dat je het leven niet alleen hoeft te doen. De Heer staat altijd voor je klaar. Hij heeft ook andere mensen gegeven die je er van tijd tot tijd herinneren hoe het voelt om gedragen te worden, maar bovenal dat je gedragen wordt door je Hemelse Vader.
Gelukkig laat God je nooit los, waar je ook heen gaat. Zoals een spreker ooit mooi zei: “Er is nergens waar jij kan komen, waar God niet kan komen.” En dat heb ik geweten.
God is overal. Ook al ervaar je Hem misschien niet altijd, Hij is er. Hij heeft je hand vast, zodat je nooit meer dingen alleen hoeft te doen. Als je die gedachte met je meedraagt, wordt de rest in je leven een stuk makkelijker 😊.
Psalm 139:7-10 – Al steeg ik op naar de hemel, U bent daar; of legde ik mij neer in de hel, zie, U bent daar. Nam ik vleugels van de dageraad, woonde ik aan het einde van de zee, ook daar zou Uw hand mij leiden en Uw rechterhand mij vasthouden.
