Dit weekend waren we in Frankfurt. De reis was georganiseerd door onze meiden en tot vlak voor aankomst wist de rest van het gezin niet eens waar we naartoe gingen. Het werd een geweldig weekend.
Vanochtend ontstond op de terugreis in de auto het gesprek waar we vandaag over schrijven. De kinderen hadden het over verhalen delen. Over “storytime”. Niet alleen iets vertellen, maar iets delen vanuit ervaring.
En terwijl we daarover praatten, ontstond ineens één woord dat alles samenvatte: contrast.
Slavernij
Dat heeft natuurlijk wat uitleg nodig. Als ik terugkijk op mijn jeugd, op mijn opvoeding en op de beginjaren van ons huwelijk, dan is het contrast met hoe wij nu leven enorm. Echt dag en nacht. Zwart-wit. Licht en donker.
Nu leven wij, vroeger werden wij geleefd.
En dat verschil zit veel dieper dan omstandigheden alleen. Het verschil zit in vrijheid. De Heere Jezus zegt in Johannes 8 vers 36 HSV:
‘Als dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult u werkelijk vrij zijn.’
Werkelijk vrij. Want waar ik vroeger leefde onder druk, onder verwachtingen en onder het voortdurende gevoel dat ik niet voldeed, leven we nu in rust. In vertrouwen. In vrijheid. En steeds meer besef ik dat heel veel mensen wel denken dat ze vrij zijn, maar het eigenlijk niet zijn.
Je merkt het direct wanneer mensen niet in vrijheid leven. En je ziet de kramp van het moeten voldoen. Je ziet de angst voor de mening van anderen. Je ziet hoe mensen keuzes die ze eigenlijk zouden willen maken niet durven maken, omdat ze bang zijn voor oordeel, afwijzing of gezichtsverlies.
Dat is geen vrijheid. Dat is slavernij.
Religie
Weet je wat de oorzaak is? Religie. Pas toen ik begreep dat religie niet alleen een systeem is, maar ook een geestelijke macht, viel alles op z’n plek.
Het is een macht die mensen gevangen houdt in angst, schuld en voortdurende zelftoetsing. Veel christenen begrijpen wel dat ze volgens de Bijbel ooit slaaf waren van de zonde en dat Jezus hen daarvan heeft verlost. Maar tegelijkertijd zie ik ook heel veel christenen die nog steeds leven als slaven van de wet.
Ze weten dat hun zonden vergeven zijn, maar leven nog steeds alsof het oordeel ieder moment kan vallen. De apostel Paulus schrijft niet voor niets – Galaten 5:1 HSV:
‘Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft, en laat u niet weer met een juk van slavernij belasten.’
Blijkbaar is het mogelijk om (van zonden) bevrijd te zijn, maar tóch opnieuw onder een juk terecht te komen. En eerlijk? Ik zie dat overal gebeuren.
Ik zie christenen die leven vanuit plicht in plaats van vanuit vreugde, die voortdurend vrede proberen te bewaren ten koste van waarheid en zich gevangen voelen in verwachtingen, systemen of religieuze patronen. En het heftigste is misschien wel dat veel mensen niet eens doorhebben dat ze gevangen zitten, omdat ze nooit echte vrijheid hebben gekend.
Dat zie je ook terug bij het volk Israël. Israël werd bevrijd uit Egypte, maar toen ze eenmaal in de woestijn liepen, moesten ze nog leren leven als vrije mensen. Ze waren wel uit Egypte gehaald, maar Egypte zat nog steeds in hen. Daarom wilden ze zo vaak terug. Slavernij was bekend terrein geworden.
En ik denk dat dat vandaag nog steeds gebeurt. Er zijn christenen die Jezus kennen als Redder, maar nooit geleerd hebben om te leven als zonen en dochters. Ze leven nog steeds als slaaf.
Vrijheid
Pas toen die geestelijke macht over mijn leven verbroken werd, begon ik echte vrijheid te ervaren. Wij gingen van een macht van controle naar de Geest van vrijheid – 2 Korinthe 3:17 HSV:
‘De Heere nu is de Geest; en waar de Geest van de Heere is, daar is vrijheid.’
Niet vrijheid als “doen waar je zin in hebt”, maar vrijheid als leven zonder voortdurende angst. Zonder de kramp van altijd moeten voldoen.
Toen ontdekten Harmanna en ik samen steeds meer wie God werkelijk is. Niet alleen een heilig God, maar ook Vader. En dat veranderde alles. Romeinen 8 zegt dat wij niet opnieuw een geest van slavernij tot angst hebben ontvangen, maar de Geest van aanneming tot kinderen. Dat is het grote verschil tussen een slaaf en een zoon. Een slaaf moet. Een zoon wil.
En juist daarin zit ook het verschil tussen religieuze slavernij en geestelijke discipline. Religieuze slavernij betekent dat je geleefd wordt. Geestelijke discipline betekent dat je leeft. Dat je als zoon of dochter niets liever wilt dan de wil van de Vader doen.
Verlangen
Dat zie ik vandaag ook terug in ons gezin. Tijdens zo’n weekend in Frankfurt ervaar je opnieuw dat verschil. We leven niet vanuit controle en houden niet alles krampachtig vast. De jongens en meiden gaan ieder hun kant op. We vertrouwen elkaar. En boven alles hebben we geleerd onze kinderen toe te vertrouwen aan God.
Wij hebben geleerd God niet alleen te kennen als heilig God, maar ook als Vader. En een zoon of dochter leeft anders dan een slaaf.
Misschien herken je die vrijheid en weet je precies waar God jou heeft vrijgemaakt. Maar misschien herken je juist die andere kant. De kramp. Het voortdurende gevoel dat je niet voldoet. Dan wil ik je dit zeggen: Jezus maakt werkelijk vrij.
Verlang je daarnaar? Laat het weten. Stuur gerust een bericht. God verlangt ernaar dat Zijn kinderen leven als zonen en dochters, niet als slaven. Dat geldt ook voor jou.
Zegen!
Tim Meijer, 17-5-2026
